Η από κοινού άσκηση της επιμέλειας ενός ανηλίκου από τους δύο γονείς του, δηλαδή η από κοινού φροντίδα και λήψη αποφάσεων για την πνευματική, ψυχική και σωματική ανάπτυξη του ανηλίκου· αποτελεί καθήκον και δικαίωμα που ασκούν μαζί οι δύο γονείς και το οποίο, ανάλογα με τις προβλέψεις του νομικού συστήματος και την κατάσταση (διαπροσωπική, ψυχική, επαγγελματική κτλ.) των γονέων, μπορεί είτε να διατηρηθεί μετά τον χωρισμό των δύο γονέων (μετά το διαζύγιο, τη διάσταση, την ακύρωση συμφώνου συμβίωσης) είτε να καταργηθεί, οπότε ανατίθεται δικαστικά η επιμέλεια του παιδιού σε έναν μόνο από τους γονείς ή (αν και οι δύο γονείς είναι ακατάλληλοι) σε τρίτο πρόσωπο· διαχωρίζεται από τη διατροφή (το μηνιαίο ποσό) που πρέπει να προσφέρει ο εκάστοτε γονέας για την ανατροφή του παιδιού του· στις ευρωπαϊκές χώρες (και στην Ελλάδα) η συνεπιμέλεια δεν καταργείται μετά τον χωρισμό των γονέων, αλλά συνεχίζει να αφορά εξίσου και τους δύο γονείς· σε ομαλές περιπτώσεις, οι δύο χωρισμένοι γονείς οφείλουν να προσπαθήσουν εξωδικαστικά να συμφωνήσουν πώς θα κατανείμουν τον χρόνο φροντίδας του ανηλίκου και πώς θα λαμβάνουν αποφάσεις για τη ζωή του· αν οι γονείς δεν μπορούν να συμφωνήσουν ή αν συντρέχουν σοβαρότερα θέματα (π.χ. ενδοοικογενειακή βία), το δικαστήριο καλείται να κρίνει για τη συνεπιμέλεια· το δικαστήριο αποφασίζει με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον του ανηλίκου και είτε επιβάλλει ορισμένο καθεστώς συνεπιμέλειας (π.χ. ορίζει κάθε πότε το ανήλικο τέκνο θα μένει με κάθε γονέα ή ποιος γονέας θα αποφασίζει για το ποιο σχολείο θα παρακολουθεί το ανήλικο τέκνο) είτε αφαιρεί την επιμέλεια από τον έναν ή και τους δύο γονείς, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους όπως την απόσταση μεταξύ των τόπων διαμονής των γονέων, τις διαπροσωπικές σχέσεις και το επίπεδο μόρφωσης των γονέων, την ψυχική κατάσταση των γονέων, το νομικό και ιατρικό ιστορικό των γονέων, τον ελεύθερο χρόνο των γονέων κτλ.· η από κοινού άσκηση γονικής μέριμνας